یک حزب اکثریت به دست نیاورد و مطابق قانون نتوانست به قدرت برسد بنابر این به قانون احترام گذاشت و به سراغ احزاب دیگر رفت. نه ولی فقیهی بود که ساعت ۱۱ شب نتیجه انتخابات را به نفع خودش اعلام کند. نه بسیج و سپاهی بود که در خیابان به جان مردم معترض بیافتد و آنها را بکشد. نه آرا مردم دزدیده شد. نه تقلبی به آن وسعتی که در روز ۲۲ خرداد در ایران انجام شد انجام گرفت. همه چیزطبق برنامه و قانون های مدون پیش رفت تا نشان بدهد ما چقدر از جهان اول عقبیم.

اگر هم صحبت دموکراسی می‌کنیم فقط ادای آن را در می‌آوریم. همان ولی فقیه مستبد و احمدی نژاد دروغگو کم وبیش در وجود استبداد زده ما هم هست. به همین خاطر است حرکت جدیدی در جنبش سبز نمی‌بینیم. چه بسا خیلی ها به خودشان می گویند اگر بر طبق گفته آقای مهاجرانی قرار است جنبش سبز به ولایت فقیه معتقد باشد چه لزومی دارد ما برای به روی کار آوردن یک ولی فقیه دیگرتلاش کنیم؟ این ولی فقیه برود ویک ولی فقیه دیگر بیاید؟ خلاصه اینکه خیلی عقبیم.

هنوز کم و بیش همان فرهنگ استبداد زده و استبداد پرور و استبداد منش در بیشتر ما وجود دارد که اگر نداشت از اندیشه مخالف خودمان برنمی آشفتیم. ما برای رسیدن به آزادی و دموکراسی که اینقدر برای آن به سر و سینه می کوبیم نیاز داریم تحول را نه از رژیم ولی فقیه بلکه ابتدا از خودمان آغاز کنیم. هروفت توانستیم یک قانون مدون و مردم سالار که در آن آقا بالاسری به نام ولی فقیه نباشد درست کنیم، هرزمان که برای اندیشه های مخالف خودمان هم ارزش قائل شدیم و هیس هیس نکردیم شاید آنروز ابتدای مسیر رسیدن به آزادی و دموکراسی باشد. در غیر اینصورت صد سال دیگر هم همین آش است و همین کاسه. انتخابات ما آن می‌شود و انتخابات بریتانیا هم این.

منبع: خودنویس