ششم فوریه ۲۰۱۱

انتخابات ششم فوریه مجلس در کیپ ورده، پنجمین انتخاباتی بود که از زمان تغییر حکومت از تکحزبی به چندحزبی در این کشور برگزار شد. از سال ۱۹۵۷، سال استقلال کیپ ورده از سلطه ی پرتقال، تا ۱۹۹۱، این کشور با سیستم تکحزبی اداره شد. از ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۱ به واقع تحت کنترل حزب افریقا برای کسب استقلال گینه بیسائو و کیپ ورده در ۱۹۷۵، حزبی دو-ملیتی که در ۱۹۸۱ انشعاب کرد و تبدیل به حزب حاکم افریق برای استقلال کیپ ورده شد. (PAICV).
در ۱۹۹۰، قانون انتخابات جدیدی مورد استفاده قرار گرفت که ریاست جمهور را با آرای مردمی انتخاب می کرد. در همان سال، مجلس قوانین دیگری را نیز تصویب کرد که هموزن یک قانون اساسی جدید بود و ماده ۴ را که PAICV را به عنوان تنها حزب حاکم معتبر می دانست، فسخ کرد. به این ترتیب، کیپ ورده جزو یکی از اولین کشورهای صحرای افریقا قرار گرفت که از سیستم تک حزبی به چند حزبی عبور کرده است. اولین حزب مخالف، جنبش دموکراتیک برای تغییر، (MPD)، در سال ۱۹۹۰ توسط گروهی از روشنفکران تشکیل شد. اصلاحات تکمیلی در ساختار انتخابات در ۱۹۹۵ هنگامی که مورد تناسب نمایندگی مطرح شد، صورت گرفت. در انتخاباتی که در پی این تغییرات در آن سال برگزار شد، MPD 56 کرسی از ۷۹ کرسی را به خود اختصاص داد، هر چند که PAICV در ۲۰۰۱ اکثریت خود را دوباره به دست آورد و آن را در ۲۰۰۶ و ۲۰۱۱ را همچنان حفظ کرد. احزاب سیاسی برای کمپین های خود هم مستقیمن بودجه ی دولتی دریافت کردند و هم کمک های غیرمستقیم نظیر زمان رایگان تبلیغات در رسانه های شنیداری و دیداری. فرمول بودجه بندی، بر اساس تعداد معتبر رای برای کاندید/حزب است. استفاده از بودجه خصوصی نیز قانونی است.
در ۲۰۰۶، حدود ۲۲۳۰۰۰ رایدهنده، یعنی ۷۶ درصد شرکتکننده، پای صندوق های رای رفتند و PAICV را با اکثریت قاطع در ۷۲ کرسی در مجلس ملی مردم به قدرت بازگرداندند و قانون دهگانه اش را گسترش دادند. شرکت کنندگان در رای گیری در ۲۰۱۱ بسیار بیشتر از شرکت کنندگان ۵۴٫۲ درصدی انتخابات ۲۰۰۶ و ۵۳٫۱ درصدی انتخابات ریاست جمهوری همان سال بودند.
نتایج انتخابات به شرح زیر است

حزب سیاسی در صد آرا

PAICV 53.68
MPD 42.27
Independent and Democratic Cape Verdean Union 4.39
Labor and Solidarity Part 0.46
Social Democratic Party 0.19

سیستم انتخاباتی تناسبی است و در نتیجه درصد آرا به معنای تقریبی تعداد کرسی ها در مجلس قانون گزاری است. در کیپ ورده بخشی از آرا نیز رای های خارج از کشور به شمار می آیند. شش تا ۷۲ کرسی مجلس برای مهاجران در نظر گرفته شده است. ۷۰۰۰۰۰ از کیپ وردی ها در خارج از کشور زندگی می کنند و ۵۱۲۰۰ از شهروندان این کشور در ۹ جزیره از مجمع الجزایر ساکن اند. این رای دهندگان بیرونی، شامل مهاجران اقتصادی، دانشجویان، کارکنان و ماموران دیپلماتیک می شود. رای گیری برای آنان در سفارت خانه ها، کنسول گری ها، و شعبه های رای ویژه انجام شد.
نمونه ی مدیریت انتخاباتی، نظیر دیگر مستعمرات سابق پرتقال، توسط هیئت پنج نفره کمیسیون ملی انتخابات (NEC) که از سوی یک هیئت اجرایی دولتی به نام سرویس حمایتی مرکزی انتخابات خوانده می شود، نظارت می شود. انتصاب اعضای NEC از سوی مجلس، به عنوان گروه کارشناس یک دوره ی پنج ساله صورت می گیرد.
کیپ ورده نمونه ی موفق یک کشور افریقایی در ثبات سیاسی است. در سال ۲۰۰۸، همراه با باستوانا، این کشور، از لیست رشدنیافته ترین کشورها خارج شد. کیفیت سیستم انتخاباتی کیپ ورده یکی از عواملی است که به ثبات سیاسی و بازده اقتصادی این کشور عمیقن کمک کرده است.